آنها که با اولیاء حق عداوت میکنند، پندارند در حق ایشان بدی میکنند.
غلط است؛ بلکه نیکی میکنند. دل ایشان را بر خود سرد میکنند. زیرا ایشان غمخوار عالمند. و این مهر و نگرانی بر کسی، همچو باری است بر آدمی، و چون کاری کند که آن مهر بگسلد، چنان است که از او کوه قافی برمیدارند.
اکنون دشمناذگی نمیدانند کردن.
دشمناذگی آن باشد که این کوه قاف را بر گردن و کتفهای او محکمتر کنند،
و برین زیادت کنند، یعنی چیزی کنند که مهر بیافزاید، و ا و غمخوار ایشان بیشتر شود،
آنگه بار مهر و اندیشهی خود بیاندازند از او،
آن راحت جان اوست.
سیصد و شانزده
No comments:
Post a Comment