این قدر عمر که تو را هست، در تفحص حال خود خرج کن
میگوید اگر صبر کنی، جفا نگویی...
آن اندیشه کجا گنجد در خانهی دلم؟ که خانه پر است، یک سوزان را راه نیست.
تون انباری را آورده است که اینجا بنه! کجا نهم؟ جا بنما!
صد و هفت
No comments:
Post a Comment