این قدر عمر که تو را هست، در تفحص حال خود خرج کن
شمس خجندی بر خاندان میگریست. ما بر وی میگریستیم. بر خاندان چه گرید؟
یکی به خدا پیوست، برو میگرید، بر خود نمیگرید!
اگر از حال خود واقف بودی، بر خود گریستی؛ بلکه همه قوم خود را حاضر کردی، و خویشان خود را،
و زار زار بگریستی بر خود!
دویست و چهار
No comments:
Post a Comment