این مردمان به نفاق خوش دل میشوند، و به راستی غمگین میشوند.
او را گفتم تو مرد بزرگی، و در عصر یگانهای؛ خوش دل شد و دست من گرفت و گفت مشتاق بودم و مقصر بودم.
و پارسال با او راستی گفتم؛ خصم من شد و دشمن شد. عجب نیست این؟!
با مردمان به نفاق میباید زیست، تا در میان ایشان با خوشی باشی،
همین که راستی آغاز کردی به کوه و بیابان برون میباید رفت که میان خلق راه نیست.
صد و سی و نه
No comments:
Post a Comment