شمسانه. ده

من ترا امری کردم، چرا نکردی؟

گفت: من عذر خود گفتم.

گفت: من بدان عذر راضی نبودم، نفاق کردم. اندرون من با آن بود که همچنان کنی که من گفتم، تا خلاص یابی از رنج. چو ما تو را درین عالم ازین رنج خلاص نکنیم تا اندرون تو خوش باشد و با گشاد و پرذوق، در آن عالم چگونه یاری آید از ما؟

که هر کسی به ریش خود درمانده باشد!

صد و پنجاه و یک