شمسانه . چهار

سخن با خود توانم گفتن. با هر که خود را دیدم در او, با او سخن توانم گفتن. تو اینی که نیاز می‌نمایی, آن تو نبودی که بی‌نیازی و بیگانگی می‌نمودی. آن دشمن تو بود, از بهر آنش می‌رنجانیدم که تو نبودی. آخر من تو را چگونه رنجانم, که اگر بر پای تو بوسه دهم, ترسم که مژه‌ی من در خلد, پای تو را خسته کند!

نود و نه