شمسانه. پانزده

هفت قومند که در زیر سایه‌ی عرش باشند روز قیامت...

از آن هفت قوم یکی دروغگوی باشد،

آن دروغگو که برِ تو بیاید که:

این ساعت برِ فلانی بودم از برِ او می‌آیم، سخت خجل بود از تو، از خجالت می‌گفت: سبحان‌الله چگونه بود که با فلان گستاخی کردم، از عقل برفتم، عقل با من نبود، از آن‌چه گفتم بی‌خبرم، پشیمانم و آن‌چه برین آید.

و از برِ او، برِ آن خصمِ دگر می‌رود، و اضعاف می‌گوید تا آتش را می‌نشاند، تا آدمیان را نسوزد.

آن آتش کشتن مبارک است، خواه به دروغ، خواه به راست. آتش را می‌کُشد به بول، یا آب گنده، یا آب پاک.

این قوم برعکس می‌کنند،

دروغ می‌گویند تا جنگ افکنند.

صد و هشتاد و هفت